Polskie Stowarzyszenie

Zoopsychologów

Kodeks etyki zawodowej

 

CZĘŚĆ OGÓLNA

 

Art. 1

Zoopsychologa obowiązują zasady etyki ogólnoludzkiej oraz dobrych obyczajów.

Art. 2

 Obowiązkiem zoopsychologa jest stałe uzupełnianie swojej wiedzy i
doskonalenie umiejętności zawodowych.

Art. 3

 Zoopsycholog wypowiadający się publicznie i w mediach, musi zadbać o to, aby każda wypowiedź była zgodna z prawdą i jasno zaznaczać, czy prezentuje
własne poglądy, stanowisko zajmowanego urzędu, czy stanowisko samorządu
zawodowego.

Art. 4

Zoopsycholog może informować o swojej przynależności do zawodowych i
naukowych organizacji, zrzeszających zoopsychologów.

 

CZĘŚĆ SZCZEGÓŁOWA

 

 ROZDZIAŁ 1

 

Zasady postępowania zoopsychologa wobec zwierząt, ich właścicieli i opiekunów

 

Art.5

1. Zawód zoopsychologa wolno wykonywać wyłącznie pod własnym
nazwiskiem.

2. Zoopsycholog nie może udzielać porad drogą e-mail lub telefonicznie, bez osobistego spotkania z klientem.

3. Zoopsycholog musi być świadomy odpowiedzialności cywilnej w zakresie
wykonywania zawodu, dlatego powinien zadbać o własne ubezpieczenie w tym
zakresie.

Art.6

Zoopsychologa powinien cechować przyjazny stosunek do zwierząt oraz właścicieli.

Art. 7

1. Wybór zoopsychologa należy wyłącznie do właściciela lub opiekuna zwierząt.
2. Zoopsychologowi nie wolno narzucać swych usług właścicielowi lub
opiekunowi zwierząt.
3. Zoopsycholog ma obowiązek, na życzenie właściciela lub opiekuna
zwierzęcia przekazać zrozumiałą informację o zakresie świadczonych usług,
stosowanych cenach usług.

 

Art. 8

Wysokość honorarium za wykonane czynności zoopsychologa jest wartością
umowną.

 

Art. 9

Zoopsycholog nie może wykonywać czynności zawodowych, będąc pod
wpływem alkoholu, narkotyków lub innych środków, mających działanie odurzające.

 

Art. 10                                      

Zoopsycholog powinien z szacunkiem traktować zarówno zwierzęta jak i ludzi.

 

Art.11

Zadaniem zoopsychologa jest współpraca z właścicielami zwierzęcia celem osiągnięcia satysfakcjonujących efektów pracy terapeutycznej.

 

Art. 12

Zoopsycholog zobowiązany jest szanować opinię właściciela zwierzęcia.

 

Art. 13

1.Zoopsycholog jest zobowiązany w zrozumiały sposób poinformować opiekuna zwierzęcia o rozpoznaniu, rokowaniach oraz zamierzonym postępowaniu, a także uzyskać zgodę opiekuna dotyczącą planowanych działań.

2. W razie zamiaru zastosowania nowych, niesprawdzonych metod postępowania,
zoopsycholog powinien poinformować o tym właściciela lub opiekuna zwierzęcia i uzyskać jego zgodę.

3. Zoopsychologowi przysługuje swoboda wyboru metod terapii. W każdej jednak sytuacji zoopsycholog zobowiązany jest do przeprowadzenia rzetelnego wywiadu oraz zastosowaniu najlepszej, możliwej terapii.

Art. 14

Zoopsycholog w przypadku stwierdzenia popełnienia przez siebie błędu
podejmuje działania w celu naprawienia jego skutków oraz informuje o tym
właściciela lub opiekuna zwierzęcia.

Art. 15

1. Tajemnicą zawodową objęte jest wszystko o czym zoopsycholog dowiedział
się w trakcie wykonywania czynności zawodowych.
Zwolnienie z niej może nastąpić:
• za zgodą właściciela lub opiekuna zwierzęcia,
• gdy wymagają tego przepisy prawa.

 

Art.16

 Zoopsycholog podejmując opiekę nad zwierzęciem, zapewnia
ciągłość terapii lub wskazuje innego zoopsychologa, który w jego zastępstwie będzie kontynuował terapię.

Art.17

Zoopsycholog zobowiązany jest do obrony praw zwierząt. W przypadku, gdy jest świadkiem okrutnego traktowania zwierząt jest zobowiązany interweniować poprzez wezwanie odpowiednich władz.

 

Art. 18

Stosunki między członkami społeczności zawodowej powinny opierać się na
wzajemnej życzliwości, gotowości w okazywaniu koleżeńskiej pomocy i solidarności zawodowej.

 

Art. 19

1. Zoopsycholog  nie może przekraczać swoich kompetencji.
2. Niedopuszczalne jest podejmowanie się przez zoopsychologa wykonania
usługi, do której nie jest przygotowany merytorycznie.
3. Zoopsycholog  w razie wątpliwości przy wykonywaniu czynności zawodowych powinien skorzystać z konsultacji innego zoopsychologa. Opinia konsultanta ma charakter doradczy. Udzielanie konsultacji jest powinnością zoopsychologa.

Art. 20

1. Zoopsycholog nie może wypowiadać publicznie niekorzystnych ocen o
działalności zawodowej innego zoopsychologa lub dyskredytować go w
jakikolwiek sposób.
2. Zoopsycholog wszelkie uwagi o dostrzeżonych błędach w postępowaniu
innego zoopsychologa przekazuje bezpośrednio zainteresowanemu. Jeżeli uwagi te nie odnoszą skutku, negatywne oceny o pracy tego zoopsychologa powinien kierować do Polskiego Stowarzyszenia Zoopsychologów

Art. 21

1. Obowiązkiem zoopsychologa prowadzącego działalność jest przestrzeganie zasad uczciwej konkurencji, opartej na jakości świadczonych usług i wysokim poziomie wiedzy zawodowej.
2. Niedopuszczalne jest pozyskiwanie klientów oraz dochodów w sposób niezgodny
z zasadami etyki.

 

  PRZEPISY KOŃCOWE

Art. 22

Zoopsycholog powinien działać z zachowaniem dobrych obyczajów oraz etyki i nie angażować się w działania, mogące narazić autorytet zawodu zoopsychologa lub zawieść zaufanie publiczne.